Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 17 - 18 September 1944 Vervolg

 

 

Terug naar bladzijde 144

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 146

44E Dagverhaal Vervolg

blz 145

gedragen. Een tweede trein volgde maar kwam niet verder dan de Biesseltse overweg waar de Partisanen hem lieten ontsporen. Zij hadden een goede vangst gedaan, de wagens waren volgeladen met allerlei in Nederland geroofde goederen, waar onder een
- 13 -
grote voorraad losse schapenwol. Van deze wol werden later in Tilburg 32.000 dekens geweven.

Heden bracht de radio de tijding dat de Geallieerden Sittard en Breda genomen hebben. Voor Breda althans bleek dit later voorbarig te zijn.

Maandag 18 September

Ik stond vroeg op om als eerste werk de vlag uit Elly's huis te steken. Wonderlijk genoeg was de vlag door de Duitsers onaangeroerd gelaten, hij lag nog op zijn gewone plaats in een kast, doch er deed zich een andere moeilijkheid voor: er viel bij het bovenraam niets te bekennen waar de stok ingestoken of aan vast gemaakt kon worden. Ik sleepte een tafel voor het raam, verzwaarde deze met enige boeken en bond vervolgens de stok aan de poten vast, hopende dat dit voldoende stevig zou zijn.
Hier en daar in het dorp wappert de driekleur ook reeds vrolijk in de zonnige lucht, een feestelijk gezicht.
Op weg naar huis bij timmerman Nillesen binnengelopen om bijstand te vragen voor het hijsen van onze vlag. Er heerst dubbele vreugde bij de Nillesens en wel niet alleen om de bevrijding maar ook om de geboorte van het eerste kindje van Kees de jongste zoon, dat vannacht ter wereld kwam. Het is een meisje, zij kreeg de betekenisvolle namen Irene Wilhelmina Juliana.
't Is druk op de weg door de talrijke militaire wagens, die er heel anders uitzien dan het allegaartje waar de Duitsers mee reden. Deze zijn allen dofgroen geschilderd met op de zijkant een vijfpuntige witte ster, op de motorkap prijkt een dergelijke ster in een witte cirkel.

Later leren wij uit een Amerikaans tijdschrift dat in bepaalde streken van de Oude Staten een gelijksoortige witte ster wordt aangebracht op schuren en boerderijen als afweerteken tegen onheil. Deze ster heeft dus dezelfde betekenis als het kruis dat bij ons nog wel eens voorkomt boven de deuren en varkenshokken van oude boerderijen.
- 14 -
De gehele dorpsjeugd is op de weg; uitgelaten wuift en juicht zij elke voorbijrijdende wagen toe. Wij waarschuwen de ouders dat het buiten gans niet ongevaarlijk is doch zij zeggen dat zij de kinderen met geen mogelijkheid in huis kunnen houden.
Op Vogelsangh was men vannacht niet uit de kleren geweest; wel had ieder boven in eigen bed geslapen. Met uitzondering van Ineke die haar geliefde "vogelnest" boven in huis ontrouw was geworden en bij Paultje op de logeerkamer was gaan slapen. Hoe weinig vermoedde men dat dit de laatste nacht in eigen bed zou zijn.
Omstreeks acht uur zette het zware vuren opnieuw in, wij ontbeten in de kelder. Tuinman noch dienstmeisje verschenen wat zeer begrijpelijk was want de tuinman woonde op een paar kilometer ten Noorden van Vogelsangh en het meisje op een ongeveer gelijke afstand ten Zuiden en beider weg lag onder vijandelijk vuur. Bovendien bleef een ieder bij voorkeur in eigen gezin.
Rekening houdende met de mogelijkheid dat er granaten in de omgeving zouden vallen, troffen wij de nodige voorzorgsmaatrege-len. Eerst werden alle luiken en jaloezieŽn gesloten en vervolgens gingen Ineke en ik onder de deskundige leiding van Vader de koekoek van de kelder verzekeren. De vorige dag hadden wij reeds de luiken voor het keldervenster gezet, thans plaatsten wij nog ten overvloede een opgevouwen ijzeren tuintafel tegen de ramen aan. 't Kostte enige moeite het zware rooster van de koekoek los te maken; wij verschoven dit zover dat er voldoende ruimte vrij kwam om in geval van nood naar buiten te kunnen kruipen. De gemaakte opening werd afgedekt met gemakkelijk te verplaatsen dennenstammetjes en hierop legden wij een dikke matras

 

Terug naar bladzijde 144

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 146