Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 25 - 27 September 1944 Slot

Terug naar bladzijde 175

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 177

44H/I Dagverhaal Slot

blz 176

ondoordacht het licht aanknipten in een zeker vertrekje zonder ons te overtuigen of het luikje gesloten was. Onmiddellijk volgde een schot in onze richting.
Het was noodzaak voor de Amerikanen de uiterste voorzichtigheid te betrachten; de Duitsers lagen immers vlakbij en bovendien zaten er nog vele Duitsers verborgen in het veroverde gebied die hen vanuit hun schuilplaatsen bestookten. Die verstopte Moffen beperkten zich echter niet enkel tot het beschieten van militairen. Menigmaal wanneer wij in de tuin liepen hoorden wij het valsche "piejoew" en daarop het ritselen van een kogel tussen de blaren of het doffe slaan tegen de stam van een boom. Ook tikte er dikwijls een kogel tegen de stenen van de muur wanneer wij het grote venster van het trapbordes passeerden. Aanvankelijk verkeerden wij in de ijdele waan dat het schoolgebouw ons dekte tegen gevaar uit het Oosten en meen-
- 76 -
den dat al die kogels van ver weg en slechts toevallig in onze richting terecht kwamen. Langzamerhand begonnen wij toch een vermoeden te krijgen dat er wel degelijk opzet in het spel was. Zo b.v. liepen een keer een paar Amerikaanse officieren en mijn persoon tegelijkertijd langs het onderste deel van de Zevenheuvelenweg die op deze plek een door wallen beschermde holle weg vormt; in theorie waren wij gedekt doch er scheerden toch enige kogels rakelings langs ons heen.
Veronderstellende dat er sluipschutters schuilden in de omringende boomgaarden verzochten wij de O.D. deze te onderzoeken. Zij verzekerden dit reeds herhaaldelijk gedaan te hebben, de klachten van mensen die overlast van schieten hadden waren legio. Nooit evenwel werd er iets verdachts gevonden; ook thans niet. Totdat onze buurman H., die met zijn familie voor groter veiligheid dan de eigen kleine kelder kon bieden de nachten doorbracht in de kelder van de school, op een keer tussen het rumoer van kanongebulder en vliegtuigen een vreemd geschuifel boven zijn hoofd opmerkte. De heer H. ging een paar Amerikanen opzoeken en nodigde hen uit met hem mee te gaan. Bij de zoldertrap gekomen zeiden de soldaten heel beleefd: "Gaat U voor", waarop de heer H. niet minder vormelijk antwoordde: "Na U, Heren". Het slot van die plichtgevingen was dat niemand naar boven ging en de volgende morgen toen men het waagde waren de vogels gevlogen. Slechts een paar dekens, wat lege blikjes en afgeschoten patroonhulzen gaven aan waar zij genesteld hadden. Sedert was het hinderlijke geschiet wel niet helemaal van de baan maar toch sterk verminderd.

Woensdag 27 September.

In de afgelopen nacht werd er door onze batterijen zwaar geschoten, de Duitse beantwoordden het vuur regelmatig. Naar het geluid te oordelen stonden de Duitse batterijen op korte afstand. Er waren veel vliegtuigen in de lucht.
- 77 -
Vanmorgen vroeg, nog vr achten - Ineke maakte de huiskamer aan kant en ik kookte pap - naderden enige razende vliegtuigen, het afweergeschut kefte wild. Ineke schoot als een haas de kelder in, ik dook in de gang achter een muur. Bij 't weer overeind komen bemerkte ik met verbazing een trilling in mijn benen hoewel ik mij niet bewust geweest was van enig angstgevoel.
's Avonds vertelden Theo en Jan hoe zij gezien hadden dat de Duitse vliegtuigen in een rechte lijn trokken over het Hollandse klooster, Mariendaal en de Lubert en verder naar het Noorden, kettingbommen strooiend boven de voorste linies der Amerikanen. Volgens hen waren het geen zware bommen geweest; zij veroorzaakten in de grond gaten van niet meer dan een meter middellijn.
Moeder heeft ingesteld om iedere morgen voor het ontbijt een psalm of gezang voor te lezen; hiermede de oude protestantse gewoonte volgend om in moeilijke tijden troost en steun te putten in bijbel of gezangboek. Vanmorgen is het de zeven en twintigste psalm "God is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen! Hij is de Heer die hulp verschaft in nood, mijn levenskracht: 'k heb niet vervaard te wezen ....."

 

Terug naar bladzijde 175

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 177