| 40G - Blok vervolg |
blz 20 |
blauw lampje brandt. De verduisteringsmaatregelen zijn hoogstens in
de huiskamer genomen, en dan nog dikwijls zoo weinig doeltreffend, dat
er een zwarte doek over de lamp gehangen moet worden om het licht te
dempen. "We wachten met de boel in orde te laten maken, want van 't
najaar is het misschien niet meer noodig."
En wij konden dadelijk in Mei al volledig verduisteren bij een
behoorlijke verlichting in huis, ook dank zei onze ouderwetsche luiken,
jaloezieën en dikke gordijnen. En de zware boomen, die het huis
omringen.
{vel 18}
Schoonhoven
Donderdag 25 Juli. 's Morgens naar Gouda en vandaar met een
voorwereldlijk treintje, dat beter
de naam tram verdiende, door het mooie Hollandsche weide- en water
landschap, naar 't oude, verloren stadje Schoonhoven. Het landelijke
logement, dat er buiten ligt, met uitzicht over de eindelooze weiden.
Verrassing bij mijn geheel onverwachte komst. Samen koffie gedronken en
daarna met Elly door Schoonhoven: de poort die n.d. rivier voert, het
stadhuis aan de gracht, de groote kerk, de zilverwinkels, de oude gracht
waaraan de kazerne, waar nu alles uit gehaald werd en naar beneden
getakeld, want met het leger afgedankt hebben wij geen kazernes meer
noodig. De groote opslagplaats van de genie tegen de vroegere omwalling
aan, waar stapels afgebroken barakken, enz. liggen, bewaakt door D.
soldaten in vermaakte Nederlandsche uniformen. Jan gedrukt door het
ontmoedigende afbraakwerk, Elly flinker dan mijn verwachting en Paultje
zonnig en lief.
Op de 3500 inwoners van Schoonhoven waren 350 N.S.B.
De schoten die er gelost zijn, werden gewisseld tegen deze
binnenlandsche vijand; de Duitschers kwamen pas, toen de wapenstilstand
gesloten was.
In de oorlogsdagen waren Elly en Paultje in betrekkelijke veiligheid op
een boerderij in de omgeving van het stadje.
Verklaring 1) gelezen. Samen een dorpsche maaltijd in een hoekje van de
gelagkamer, bij het raam, verorberd. Door het drietal naar 't station
gebracht, kleine Paultje druk redeneerende aan de hand van lange Jan,
een zeer ongelijk span. Groote belangstelling van Vader en Zoon voor de
locomotief, groote belangstelling van Elly voor het bezoek bij tante B.
- het eerste kleinkind was juist geboren, enkele dagen na het vertrek
van den generaal, zou hij 't kind nog ooit zien - zoodat de laatste
trein bijna vertrokken was zonder mij; rijdende tilde Jan er mij nog in.
Een voordeel nu, dat het geen electrische trein was. Van het
onveranderende vredige Hollandsche groene landschap naar de gedrukte
stad met overal de vreemde uniformen. Nog vóór de schemering, om half
tien terug in den Haag en een geïmproviseerde maaltijd gekregen, die
beter smaakte dan het Schoonhovensche diner.
J. had de brief reeds gekregen.
Nog lang gepraat, een emotievolle nacht. 3x.
Rotterdam Vrijdag 26 Juli. Den volgenden morgen laat wakker en
daardoor pas om elf uur uit den
Haag naar Rotterdam vertrokken. Goudsbloemen bloeien nog talrij-ker dan
anders, doch in 't bizonder in de volkstuintjes bij Rotterdam. De trein
was vol, daardoor was 't niet mogelijk bij aankomst in R. te zien, waar
de verwoestingen begonnen, men vertelde mij, dat ze zich ook achter het
Delftsche Poort station uitstrekten. 't Gewone uitstappen aan het
zijperron en dan ineens een verwoest station, een verwoeste stationsweg,
waarachter zich enkel verwoestingen uitstrekten. Een stroompje menschen,
die, zooals de Z. het zeer terecht uitdrukte, nadat hij ook R. gezien
had,
De
erewoordverklaring ? P.S.
|