Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 2 - 4 Oktober 1944 Vervolg

Terug naar bladzijde 200

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 202

44L - Vervolg dagverhaal

blz 201

Dinsdag 3 October.1) 

Waarlijk vorstelijk sliepen hond en Vrouw die nacht. De laatstgenoemde op de zachte bank, de eerste op een niet minder zacht Smyrna voetenkussen, door de gastvrouw tot zijn beschikking gesteld. Toch, ondanks zijn behagelijke leger, werd Joris midden in de nacht onrustig en wilde naar buiten. Gelukkig leverde 't in dit gastvrije huis waar de voordeur nooit afgesloten werd, geen bezwaar op. Wel geld ook hier achter het front 't verbod om zich 's nachts buiten te begeven. Daghelder tekende alles zich af in 't licht van de volle maan. In de verte bromden de kanonnen onafgebroken. In de verte, waar de maan nu ook Vogelsangh beschijnt ..... zo de granaten het niet reeds tot puin vermorzeld hebben.
Een vliegtuig nadert rustig ronkend boven ons; twee, drie bommen vallen dreunend uiteen. Alsof niets haar verbroken hadde, keert de verheven rust van de maannacht onmiddellijk weer.
Door gerucht in huis ontwaakte Joris die morgen op een al te vroeg uur. Om hem bedaard te houden nam de Vrouw haar hond in de armen onder de warme deken, wat hem best beviel. Des te feller barstte zijn verontwaardiging los toen even later het dienstmeisje - onkundig van de onverwachte gasten daar zij de vorige avond bij onze aankomst reeds naar eigen woning vertrokken was - de tussendeuren open wilde schuiven.
- 10 -
Joris stak de ruige kop boven het dek uit en protesteerde tegen deze ongeoorloofde inval in ons slaapvertrek met een verwoed gebrom. Gillend van de schrik smeet het arme meisje de deuren dicht. En de Vrouw lachte onbedaarlijk om haar dappere hond, lachte zoals zij niet gedacht had nog ooit te kunnen lachen.
Een kattewasje bij de pomp, nadat deze gelijk elke morgen met kunst- en vliegwerk, veel overleg en geduld door Dominee zelf op gang was gebracht, want niemand dan hij kon er mee overweg. Al wachtende totdat er water beliefde te komen, overpeinsden wij hoe ouderwetsche huizen ontegenzeggelijk een geheel eigen bekoring bezitten, doch dat wij persoonlijk de moderne gemakken toch verkiezen boven de ongemakken van den goeden ouden tijd. Gelukkig had ik tenminste de meest onmisbare toiletbehoefte, zeep en kam bij mij. Verder ontbrak mij alles, alles zat in de rugzak die de wagen meegenomen had. Tot zelfs de toenmaals onontbeerlijke broodbonnen, zoals ik beschaamd moest bekennen aan mijn gastvrouw, die er het goedmoedige wederwoord "dat redden we wel" op gaf.
Onder 't ontbijt komt iemand verschrikt vertellen dat er vannacht een bom bij een schuur vol vluchtelingen gevallen is, de scherven hadden een man zwaar gewond.
Als eerste gang naar het gemeentehuis om te vernemen of de familie zich aangemeld heeft. De stroom van vluchtelingen golfde met vernieuwde kracht binnen, allemaal menschen die gisteren Wychen niet hadden kunnen bereiken. Het gemeentebestuur stond voor een onmogelijke taak, allen moesten gehuisvest en gevoed worden en bij een dergelijke overweldigende menigte schoten onderdak zowel als voedsel hopeloos te kort. De ambtenaren zaten met de handen in het haar en hadden geen tijd om mijn vraag te beantwoorden. Ondertussen was de heer Hoefnagels op de Pastorie de boodschap komen brengen dat hij mijn familie aangetroffen had op de weg en doorgezonden naar Ravenstein. Joris en ik namen hierop afscheid van onze vriendelijke gastvrouw een gastheer, die met voor-
- 11 -
uitziende blik ons uitnodigden terug te komen ingeval wij de verblijfplaats van de familie niet zouden kunnen vinden.
't Weer was zo plotseling omgeslagen als in de herfst meer voorkomt en koud en guur geworden. 't Regende, een miezerige motregen die op den langen duur alles doorweekt. De afstand van Wychen naar het Maasveer bedraagt slechts enkele kilometers; doch op de dijk gekomen, op het punt waar Ravenstein nog net achter de bocht schuilgaat, had ik het ongeluk door lieden, die


     [1] In de originele tekst wordt deze datum niet vermeld, ik heb uit de tekst opgemaakt dat deze hier zou moeten staan. P.S.

 

Terug naar bladzijde 200

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 202