Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 8 - 18 oktober 1944 Vervolg

Terug naar bladzijde 218

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 220

44N - Vervolg dagverhaal

blz 219

met hunne zachte bruine ogen en het mooie bruine haar, waarmee het zo genoegelijk flirten was. Scherper dan dat van de vrolijke jongelui waar zij grappen mee maakten, scherper dan dat van de vluchteling die hun eigen taal sprak. De moeder zat wat afzijdig in haar hoekje, onverdroten voortschillend, zij scheen er nauwelijks bij te behoren en toch merkten hare schrandere oogjes alles op en was zij op een onnaspeurlijke wijze de ziel van de ganse kring.
De vluchteling, of juister: haar hond Schotje werd bij het binnenkomen door een hevig geblaas van de huiskat begroet. Bij geluk zat Schot vast aan een stevige leren riem, zodat hij deze aartsvijandin van zijn ras niet te lijf kon gaan; de woorden evenwel die hij naar haar kop gromde waren bepaald kwetsend. Even was er een opschudding in de keuken, de moeder jammerde: "O mijn gordijnen!" Poes werd zonder pardon verbannen naar de schuur en Schot veroverde de harten van de jongens en ook dat van de vader door al zijn kunstjes af te werken. Het waren er vele, want hij had zijn roeping van kunstenaarshond gemist. Hij verdiende er koekjes en zelfs een hele plak worst mee; zeldzame zaken ook voor mensen in die tijden.
Schot had in alle opzichten een gelukkige avond. Toen hij in zijn mandje stapte lag daarin niet meer enkel een dunne jute zak waar door heen alle knobbels van de tenen bodem pijnlijk voelbaar waren; neen de zak was dik gevuld met veerkrachtig stro dat de Vrouw ergens had weten te bemachtigen. Na 't met een tastend pootje gekeurd te hebben, viel hij met een zucht van welbehagen in de mand. De Vrouw die zich over
- 44 -
haar hond heen boog om hem als nachtgroet over de kop te strelen, wat anders naar terrieraard met een afschrikwekkend vertoon van tanden en met brommen beantwoord werd, kreeg als uiting van grote dankbaarheid een brede lik over het gezicht. Welke ongewone liefkozing zij naar volle waarde op prijs stelde.
De vulling van 't hondekussen was afkomstig van een grote voorraad stro op de Plaats afgeladen voor vluchtelingen die in het Patronaatsgebouw zouden gehuisvest worden. De Polen hadden het gebouw en het stadje een paar dagen geleden verlaten. Doch er kwam bericht dat alle beschikbare ruimte vrijgehouden moest worden voor de nieuwe troepen die weldra zouden binnentrekken.
Zij behoorden tot Montgomery's beroemde Achtste Leger. Dit was iets bizonders, wij beseften het terstond bij hun intocht. Een keurcorps, zoals de Paratroops die met de invasie in Groesbeek nederdaalden. Zij voerden het wapenteken van de Springing Boar, het springende everzwijn. Ditzelfde wapenteken had eens het XX Romeinse Legioen, dat op de grens van Wales en Engeland lag, gevoerd 1).
Hun uitrusting was prima in orde, zij brachten zelfs ledikanten mee, een begerenswaardig bezit voor een soldaat. 't Waren handige staaldraadmatrassen op lage poten, een verovering op de Duitschers, zoals zij ons vertelden. In minder dan geen tijd waren de wagens uitgeladen en het Parochiehuis met alles ingericht. Tegen donker werden op alle straathoeken lantarens gezet die met een pijl de richting van hun kwartier aangaven. Fraaie lantarens, gemaakt van de grote vierkanten biscuitblikken waarin een kunstvaardige hand de springende ever had uitgesneden.
's Avonds nauwelijks in mijn kamer: een klopje op de deur. Moeder van Tilborg verscheen om de hoek met het verzoek om alsjeblieft dadelijk in de keuken te willen komen, er zaten twee Engelsen, heel aardige jongens leken het, ze hadden thee en koekjes meegebracht, maar niemand kon hen verstaan en zelf begrepen ze ook niets van wat er tegen hen
- 45 -
gezegd werd.
Moeder van Tilborg had het gezelschap reeds rondom de tafel geschikt, de bokken en de schapen ieder aan een kant. In hun beste plunje, wat verlegen, zaten de Engelsen er bij.
"Good evening!" Verheugd keken zij op bij die begroeting in eigen taal. De ene - 't type van een donkere filmheld maar minder onwaarschijnlijk knap - begon met voorstellen: "Ik ben Frank en


     [1] In dit geval zeer waarschijnlijk van het XXX (UK) Army Corps, onder commando van Lgen B.Horrocks. P.S.

 

Terug naar bladzijde 218

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 220