Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 29 oktober - 13 november Vervolg

Terug naar bladzijde 240

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 242

44P - Vervolg dagverhaal

blz 241

beschikken. Enkele dagen later gingen Paultje en ik het bijeen gezamelde in het kippenhok brengen. Paultje vond die primitieve behuizing heel merkwaardig en verklaarde dat hij ook wel in zo'n leuk kippenhuisje zou willen wonen .....

Zondag 5 November.

Wat was 't de vorige avond saai zonder onze Engelse vrienden. In de ongewone stilte klonk het snorren van de vliegtuigen, die voortdurend over ons heen trokken, dubbel zo luid.
- 86 -
Nu de dagen kouder worden zitten wij met reisdekens en jassen om in de onverwarmde kamer. Een van de zusters van Mevrouw B. die een boodschap kwam afgeven, vindt ons zó en prompt bereikt ons de uitnodiging om iedere middag in het gastvrije huis bij de warme kachel door te brengen. Doch wij willen geen misbruik maken van haar goedheid en wachten altijd een speciale invitatie af, die ons geregeld elke Woensdag en elke Zondag bereikt. 't Zijn voor Vader en Moeder de twee enige lichtpunten in de sombere week, voor hen is 't als de reddingsboei die het hoofd boven water houdt. Ineke en ik maken ons ernstig bezorgd over Vader en Moeder en kunnen ons niet verhelen dat zij het op deze wijze niet zo heel lang vol zullen houden, hun veerkracht is gebroken. Vader ondergaat alle tegenspoed met een grimmige zwijgende verbetenheid díe hem sloopt. En Moeder, anders altijd bezig en opgewekt, is volkomen moedeloos. Doch in de gezellige huiselijke omgeving van Mevrouw B. leven zij zichtbaar altijd weer op. 't Zijn niet alleen de materiële genoegens van een gemakkelijke stoel, een warme kachel en een smakelijk maal, schoon al deze zaken niet te versmaden zijn voor een vluchteling. Het is eveneens de verkwikking om van gedachten te kunnen wisselen met mensen die in allerlei onderwerpen belang stellen.
Ook de honden genieten en strekken zich met een zucht van puur genot uit op het zachte kleed dicht bij de weldadige uitstraling van de kachel. Zij roosteren hun buikjes en doen, gelijk wij, warmte op om dagen van te teren.
Heden is 't ongemeen druk in het gastvrije huis, niet enkel de serre maar ook de achterkamer is als speelterrein in gebruik genomen door de talrijke kinderschaar, waarbij wij enige onbekende gezichtjes ontdekken. De nieuwe kinderen zijn vluchtlingetjes uit Cuyck aan de Maas. Zij hebben met hunnen ouders onderdak gevonden bij de oude heer en mevrouw B. die aan de Markt wonen. Om haar schoonouders drukte te besparen haalt Mevrouw B. het jonge goed iedere dag op, zij kunnen dan bij haar spelen met Moontje.
- 87 -
Moontje is best ingenomen met die kameraadjes, hoe meer leven hoe meer vreugd luidt haar stelregel.
Paultje voegt zich dadelijk bij het jeugdige gezelschap en al spoedig zien we de gehele troep met ernstige gezichtjes en met kussens beladen achter elkaar om de tafel heen stappen. Wij verbazen ons wat 't wel voor een spelletje kan zijn dat met zoveel toewijding gespeeld wordt. Het antwoord op onze vraag luidt: "Wel, vluchtelingetje natuurlijk!" Het nieuwste kinderspel, ontstaan uit de omstandigheden waarin deze jeugd opgroeit.
Wat een lange tafel die avond! De kaarsen beschenen de wijde kring van jonge en oudere gezichten, de keurig gedekte dis met allerlei schaaltjes vol lekkernijen. Gezegend deze warme harten die de Werken van Barmhartigheid zo ruimschoots en niet enkel naar de letter maar ook naar de geest beoefenen.
't Was roerig met al dat jonge volk en wel wat te rumoerig voor de oudsten onder ons, die vanwege het onafgebroken gebabbel nauwelijks hun eigen woorden konden verstaan.
Zoals gewoonlijk regende 't bij het teruggaan. 't Stortregende zelfs en schoon de afstand niet groot was, kwamen wij doornat thuis. Dat was, na het warme bad der hartelijkheid, de koude douche die ons weer in de kille werkelijkheid terugbracht.

 

Terug naar bladzijde 240

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 242