Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 1 Januari - 10 April 1942 Vervolg

Terug naar bladzijde 55

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 57

42A CAHIER-1 Vervolg

blz 56

In de winkels vrijwel niets te koopen, de uitstallingen zijn décor. De menschen maken de indruk van de veer die steeds sterker neergedrukt wordt totdat ze zich zal ontspannen. Zwijgend wordt alles opgekropt en onthouden. De haat neemt toe.
Prof. Petto met vele anderen gevangen genomen. Zou den volgenden dag in consult bij Prof. Heibroek komen, en zag tot zijn schrik dat Prof.H. op de overvalwagen zat, die hem af kwam halen; hij, H. was van zijn bed gelicht en geheel onvoldoende gekleed. Petto schoot gauw een tweede overjas aan, om die H. later te geven. P.'s traktement ingehouden, zoodat zijn vrouw het nu zonder moest stellen.
Neef F. eveneens gevangen, jongen dokter K. ook, doch deze slechts enkele dagen om hem over prof. Heringa uit te vragen.
"Het is niet prettig om Nsber in Amsterdam te zijn." Winterhulp-collecte een totale mislukking. Vrijdag en Zaterdag rammelde de geheele stad v.d. collecte-
{vel 15}

{in de bovenmarge: Zweig: Ungeduld des Herzens}

bussen, doch niemand zag ik iets koopen. Ja toch, één Nsber. Eigenaardig geluid in de Kalverstraat: de voetstappen op het asfalt, de gedempte stemmen en het schrille rammelen v.d. bussen. In de trein stond S.S.v.d.W.A., een heel jonge, bleeke man. Er ging een goederentrein voorbij: "Wat een zoodje, alle soorten wagens door elkaar."
"Ja, Belse, daar Fransche, Nederlandsche en ook wat Duitsche."
"Wanneer zullen we weer onze keurige treinen zien?"
"En wanneer," - we moesten juist lang wachten in Arnhem - "weer geregeld reizen."
"En dan weer eens een Oranjebittertje er op drinken!"
Ondertusschen klopte een der reizigers, met een onverstoorbaar strak gezicht zijn pijp uit: ...- ...-
De W.A.-man niet op zijn gemak.
In Apeldoorn werden 14 Joden gevangen genomen, na tien dagen waren 11 van hen overleden. In de kwikmijnen duurt dat langer; ze werden gebruikt om mijnenvelden op te ruimen.
Ds.v.d.Bosch gestorven in kamp van Amersfoort.
Clandestien in Amsterdam:
1 pond boter / 6,50 witte kool
1 mud anthraciet 18,-- koolraap
1 bosje peterselie 1,25.
In de groentewinkels zag ik vrijwel alleen witte kool en aardappelen. Wie geen aardappels koopt, krijgt ook geen groente.
De geheele stad begint er eenigzins groezelig uit te zien. Grauwe gordijnen, magere gezichten, oude kleeren. Overal hangt de plaat van de vrouw die "Moord" roept, een kind en een man meet een schot in de hals liggen op de grond. "Dat moet een moord door de bolsjewieken verbeelden." Hier en daar staat geschreven: "Leve Willemien".
In de volksbuurten bleven de menschen van den winter bij kolengebrek tot 12 uur in bed, dan eten en zoodra het duister inviel, weer naar bed. Niet alleen in d volksbuurten. Nu weer eenige dagen geen boter, dan weer geen melk te krijgen. Telkens komen menschen aan de deur om een boterham vragen, maar niemand heeft veel boterhammen over.
22 cent stukken worden zoveel mogelijk weer ingetrokken, want van 't er op voorkomende figuur wordt door een kleine verandering een W gemaakt. Verbod munten te bekrassen of te verminken.
{vel 16}

In Limburg telkens vechtpartijen tusschen Nsb. en bevolking. De Cranenburger vertelt van de jassen ruil hier bij de boeren, tegen de jas een zij spek of een ham of een baal meel. Met een

 

Terug naar bladzijde 55

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 57