Het Oorlogsdagboek van Mej. P Dozy over de periode 27 April - 11 Juli 1942 Vervolg

Terug naar bladzijde 64

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 66

42D CAHIER-2 Vervolg

blz 65

Zijn gastvrouw vertelde later hoe hij aan tafel gegeten had, tot verbazing v. haar groote jongens, die toch zelf groote eters waren. De jongens hadden het er over dat oom G. zooals ze hem noemden, zoo wankel op zijn beenen stond. Zij haalden hem van de trein en stelden voor, de korte afstand naar de B'sche tram te loopen, doch oom had liever de tram genomen. Zelfs de kleine afstand naar de kerk viel hem moeilijk. Prof.B. had verteld v. een student, die een dissertatie wilde schrijven over hongeroedeem, en in geheel Amsterdam slechts twee gevallen kon vinden en ..... voegde hij er aan toe - hier loopen in dit kamp een paar honderd menschen met de verschijnselen.
Toen Jan de uitslag v.h. vonnis hoorde, nam hij het kalm op. "Ik heb altijd verlangd voor het vaderland mijn leven te kunnen geven."
Onmiddellijk daarop werden de veroordeelden weggevoerd "en wij moesten ze uitgeleide doen, dat was weer zoo'n sadistisch bedoelde vertooning."
De diep treurige oogen van Dr.G., alsof de weerspiegeling van al het leed en lijden dat hij gezien had, er nooit meer uit weggevaagd kon worden.
Hoorde dat zijn voeten bevroren zijn geweest, kon dus daarom bijna niet loopen.
{In de linkermarge: Waren in Amersfoort soms met 500, soms met 1000 man. In 't laatste geval stonden de kribben 3-hoog op elkaar; in barakken van 45 werden dan 120 gelegerd.}

11 Mei In Arnhem is het huis van de D. arbeidsdienst, waarin alle gegevens betreffende de
N. arbeiders die in D. werken, verbrand en ook {zin niet afgemaakt}. Hierop zijn duizend Arnhemmers opgepakt.
In D. zouden evenveel verboden blaadjes als hier de ronde doen. 's Avonds hevig onweer en wolkbreuk.

12 Mei J. handelsreiziger met zijn Davidsster: "Eerst, toen ik de bepaling in de krant las,
vond ik het vreeselijk om er mee te loopen, doch nu kan het mij niets meer schelen, alle menschen zijn vriendelijk voor ons. Kwam de oude tijd "toen we het zoo slecht hadden" maar weerom. Nu hier overal droefheid. Ik zelf verloor mijn broer en mijn zwager."
{In de marge: Verboden Joden te groeten.}

13 Mei 's Middags 2 uur een paar vlt. in de lucht en kort luchtgevecht.

16 Al onze officieren (2500) moesten zich melden; het gerucht loopt, dat zij allen
gevangen genomen en n. Duitschland gebracht zijn. Wij keken of de trein van 17.15 een Dienstwagen meevoerde, doch konden het niet zien. 460 Gijzelaars genomen, o.a. Burgemeester de Vlugt, Kropman.

17 v.d.Stad was onder de laatste 24. Zijn zuster heeft hem nog mogen bezoeken toen hij
al n. Maastricht was overgebracht, doch nog niet definitief veroordeeld. Hij had haar moed ingesproken. "Gelukkig dat Moeder dit niet meer beleefd heeft". Zijn moeder was enkele maanden tevoren .
42 Officieren hebben geteekend en zijn in ons land gebleven. Vier sprongen in Ede uit den trein en twee in Nijmegen, werden aangeschoten en toch meegenomen. Anderen naar men zegt doodgeschoten. De mitrailleurs stonden op hen gericht toen ze in de treinen gebracht werden, met de handen omhoog.
De bewoners v. Haren overgebracht n. St.Michielsgestel bij de gijzelaars. 't Is daar nu overvol. Een van Buchenwalde schreef naar huis: stuur me wat toiletgerei, met al die vreemden moeten we ons netjes maken, niet gezellig.
{vel 6}

20 Gisteren heeft Mussert gesproken in Nijmegen in de Vereeniging. Hij dreigde dat
wanneer er iets gebeurde met Nsbers, de gijzelaars er aan zouden gaan. Men verwacht dat Himmler en Heidrich een z.g. aanslag op Nsb. op touw zullen zetten, om de gijzelaars 

 

Terug naar bladzijde 64

Terug naar de inhoud

Naar bladzijde 66