Zeker in het verleden kende Groesbeek verschillende buurtschappen met een eigen identiteit, normen en waarden. De beschrijving van deze gemeenschappen begint in in 1819 als het dorp 1724 inwoners telt. Als in de periode 1850 - 1900 de bevolking zich vrijwel verdubbelt, van 3096 tot 5927 zielen, ontstaat er   in het dorp een nog grotere armoede dan voordien al bestond. In dit boek wordt getracht het ontstaan en verloop van deze behoeftige toestand te verklaren. De inhoud verhaalt over het Burgerlijk Armbestuur, de werkverschaffing in de jaren dertig en de erbarmelijke omstandigheden waaronder men moest leven en werken. Toestanden die aanleiding waren tot maatschappelijke en politieke onrust. 

De in die tijd in Groesbeek woonachtige Ernst Voorhoeve ontpopte zich als een sociaal en politiek activist, die hier eerst een Don Bosco Stichting en later een afdeling van Verdinaso oprichtte. Deze politieke beweging, het "Verbond van Dietse Nationaalsolidaristen" , bezorgde Groesbeek een vermelding in de Nederlandse geschiedenis. Na het lezen van dit boek zal duidelijk worden waarom deze beweging in Groesbeek zoveel aanhangers kreeg. Voor de meeste niet om de politieke boodschap van het Verdinaso, maar voor de in armoede  levende arbeiders meer een mogelijkheid om zich af te zetten tegen de gevestigde orde. Hun werd een betere toekomst voorspeld door een welsprekende idealist, een stadse heer, die zich om het lot van hen en van hun gezin bekommerde. Een verdienste die door latere politieke ontwikkelingen overschaduwd zou worden.