"Helaas te ver van zee, dan moet ik mij krijgsgevangen laten
nemen."
Vlieger die zwaar gewond was en door boerenmenschen in huis werd
genomen, met het plan hem verborgen te houden. De veldwachters die er
iets van bemerkt hadden, kwamen in burger en daarna de marechaussées
eveneens in burger, doch de Dokter zeide dat de man naar een ziekenhuis
gebracht moest worden, daar hij anders niet te redden was. Hij werd dus
weggebracht. Daarna kwam een D. auto informeeren naar de neergekomen
vlieger. "Jij is al weg, wat jammer, wij zouden heem in veiligheid
gebracht hebben." Van E.vlt. dat bij Exloërmond neerkwam,
verongelukten alle inzittenden. De D. wilden de zoo in de grond stoppen,
doch de burgemeester van Emmen kwam er tusschen, zeggende: "zoo
begraven wij een hond of kat, waarvan wij gehouden hebben, nog
niet" en zorgde voor een behoorlijke begrafenis. Niemand mocht
volgen, doch een lange stoet sloot er zich achter aan en altijd liggen
er bloemen. De die van Orvelte zijn Vrijdagmorgen om zeven uur in
Westerbork begraven.
Mitrailleurnesten in de Staatsbosschen en elders, versterkingen in D.
langs de grens.
Om de warmte vanaf Maandag buiten geslapen, in de Z.W.hoek tusschen de
berken en eiken, bij de groote den. Een volle maan, laag aan de hemel,
uiltje en vleermuis die jaagden en veel vliegtuigen die over kwamen.
Later herinnerde iemand mij er aan, dat het ongeoorloofd was, tusschen
12 en 6 uur buiten te zijn. Gezegend vrij oord, waar men kan doen wat
men wil ..... Mijn laatste nacht volgde Andrée mijn voorbeeld, vlak bij
huis tusschen de ratelpeppels. Bij een rondtocht haar ontdekkende,
maakte ik haar ongewild aan 't schrikken.
Bezoeken in de boerderijen en elders en het goede zaad uitgezaaid. Kon
op de terugreis gelukkig overnachten in Assen bij de hartelijke
vrienden.