Een schip aan de kade ergens in Nederlands - Indië

Gisteravond zij ze bij ons op de kamer aan het donderen geweest tot half twee ’s nachts. De een ging de ander uit z’n bed halen, en als hij dan terug kwam, lagen de tafel, de stoelen, schoenen en flessen van alles in zijn bed. Vanavond moet ik op wacht. Vanmorgen is de mis hier geweest, door den aalmoezenier.

Zaterdag 19 Juli 1947:

Van de week zijn er twee jongens doodgeschoten en een zwaar gewond (is later ook overleden) !! Dit was in Bakkeskoenie. Het waren jongens van de 12^e R.I.

Maandag 21 Juli 1947:

Woensdag 23 Juli 1947;

Onze troepen zijn al 100 kilometer vanuit Palembang opgerukt. Bij Padang zijn ze ook vol op bezig, en op Java ook. 17 doden 3 vermisten !!!

Donderdag 24 Juli 1947:

Onze troepen hebben vanmorgen de oliebronnen onbeschadigd in hun handen gekregen.

Maandag 23 Juni 1947:

Voor de middag wat gewerkt, ’s avonds weer naar Palembang geweest. Naar de film. Het was een mooie cowboy-film en hebben nog eens echt gelachen.

Zaterdag 16 Augustus 1947:

Wij zijn met 5 man ’s morgens om 5 uur naar Palembang gebracht, om een motorbootje op te halen. We moesten daarmee nog een eind door het T.R.I. gebied, maar hebben niets gezien of gehoord. We waren ’s middags om half drie al weer “thuis”. We hadden wel een heel eind om moeten varen.  Die tocht was zeer mooi. ’s Avonds ben ik met nog een jongen en een inlander gaan jagen. We gingen ’s avonds om half zes weg, en wij dachten ’s nachts om 12 of een uur weer thuis te zijn. Eerst waren we in de Ladong geweest (we moesten we tot onze knieën door het water, maar dat mocht niet hinderen). Toen we daar ongeveer een half uur waren, kregen we een hert in het licht. De inlander heeft erop geschoten, en ook geraakt maar hij is toch nog weggelopen. We konden een heel spoor volgen van het bloed. Toen we dat een eind gevolgd waren, zagen we dat we verdwaald waren. Maar na ongeveer een uur zoeken, vonden we de goede weg weer. Toen zijn we naar den anderen plaats gegaan. Daar moesten we tot ons middel door het water, en over heel smalle bruggetjes, tot we weer in de landong kwamen. Daar zijn we allemaal op de veranda van een hut gaan zitten. Toen we daar zo zaten kregen we na een goed uur weer een hert in het licht. En schoten weer, maar nu ging het beter, het bleef  liggen, en wij ermee op huis aan. We kwamen ’s zondagsmorgens om 11 uur thuis. ’t Hert woog 140 pond.

Terug naar pagina 12

Naar pagina14