44I Dagverhaal Vervolg |
blz 183 |
beleefde bewoordingen vroeg hij of wij er niets op tegen zouden hebben
indien in ons huis het hoofdkwartier gevestigd werd. Waarheidsgetrouw
antwoordde Vader dat hij het niet bepaald prettig vond, doch als officier
begreep zich aan de noodzaak te moeten onderwerpen.
De Amerikaan vroeg de benedenverdieping te zien. De beide ineenlopende kamers
met de lange etenstafel werden uitnemend geschikt geoordeeld; de derde kamer
waar de vluchtelingen sliepen hadden zij niet nodig. Kon er van de keuken
gebruik gemaakt worden? Uitstekend. Over een uur zouden zij terugkomen om zich
in te richten.
Het gezelschap was zo juist vertrokken toen Ineke met haar mand brood uit het
dorp terugkeerde. Verwonderd vroeg zij wat die grote lege vrachtwagen
betekende die de oprit af kwam rijden. De wagen had een van de stenen posten
van het inrijhek omvergesmeten. Bekwaamheid in het onderste boven rijden van
hekken en omheiningen is blijkbaar een der onmisbare kundigheden voor een
auto-bestuurder in oorlogstijd; overal waar troepen langs getrokken waren
tekende hun weg zich af door vernielde afscheidingen.
't Was wonderlijk dat zij met een lege truck aankwamen als zij ergens hun
hoofdkwartier wilden vestigen. Wonderlijk en onverklaarbaar, tenzij .....
De ganse verdere dag leefden wij in afwachting van de komst van batterij
- 91 -
en hoofdkwartier doch noch de een noch het ander verscheen. Wij waren er niet
rouwig om.
Om twaalf uur de op dat tijdstip gebruikelijke regen van granaten, waarbij het
electrisch licht uitging. Een granaat sprong in de buurt van de tamme
kastanje, een andere in het grote rhodondendronperk, een derde naast de
vlaggestok op het grasveld, een vierde rechts tussen de struiken. Een scherf
vloog door voordeur en tochtdeur en bleef steken in de zoldering van de gang,
een andere scherf sloeg een gat in het venster van de zitkamer en kwam terecht
in de houten omlijsting boven de tussendeuren.
Wij hadden een koude lunch: spek op eigengebakken roggebrood. Daarna gingen
wij allen rusten; overwegende dat er nu nog mogelijkheid bestond een dutje te
doen en vannacht zou er misschien niets van slapen komen.
Even voor drie uur in de namiddag zette het gedonder van het Duitse geschut
opnieuw in; zonder enige onderbreking huilden de granaten over het dorp en
voortdurend dreunden ontploffingen. Onze batterijen beantwoordden het vuur met
ijver zodat het geweld niet van de lucht was.
Het jonge vrouwtje dat in verwachting verkeerde - "blijde" kon men
het in deze omstandigheden nauwelijks noemen - werd steeds angstiger ondanks
alle pogingen van haar man en haar moeder om haar tot bedaren te brengen. Niet
zonder reden vreesden wij de nadelige gevolgen van die opwinding en 't leek
ons geraden voor het invallen van de nacht de raad van de Dokter in te winnen.
Maar wie zou zich met die boodschap belasten? Jan Muus kon zijn vrouw niet
verlaten; als hij uit haar oog was geraakte zij geheel en al van streek. Ineke
- kordaat als altijd - bood aan te gaan zodra het schieten enigzins geluwd zou
zijn. Doch met de overtuigende overweging dat het minst onmisbare lid van de
gemeenschap de aangewezen persoon was voor dit karweitje, nam ik 't op mij. En
zat de gehele verdere middag mijn kans af te wachten; met waarschijnlijk het
zelfde onbehagelijke gevoel als waarmede een soldaat het sein tot de aanval
verbeidt.
- 92 -
Hoewel het verkeren in gevaar een zekere bekoring kan bevatten, - een bekoring
verwant aan sport, n.l. de beproeving van onze krachten - het urenlang tegen
gevaar aanzien is ronduit beroerd. Onder het onafgebroken bombarderen maakten
Ineke en ik een eenvoudig maal gereed: prinsesseboontjes en aardappelen met
alweer het niet genoeg te waarderen spek.
Na de maaltijd staakte het vuren. 't Was thans volkomen rustig en zonder het
minste risico kon ik de korte afstand naar het huis van de Dokter afleggen. Ik
had dus volkomen nodeloos in de rats gezeten.
Buiten had de oorlog nieuwe sporen achtergelaten. De tweede post van het
inrijhek lag nu eveneens tegen de grond en wel met de deur van het hek er nog
aan verbonden dwars over de Zevenheuvelenweg. In onze heg gaapte een gat van
enige meters breed, de achterstaande thuya's
|