| 44S - Vervolg dagverhaal |
blz 273 |
werden toch talloze brieven gewisseld. Zo Fred zelf de te vertalen
epistels niet brengen en halen kon dan belastte Toon er zich goedig mee.
Soms verzuchtte Toon wel: "Ik begrijp niet wat ze elkaar allemaal
te schrijven hebben." Als ik antwoordde: "Jullie kunt met
elkander spreken, vergeet dat niet" dan kreeg hij een hevige kleur
en deed er verder het zwijgen toe. Alles, de meest tedere
liefdesbetuigingen en zelfs het gewichtige aanzoek om de hand van de
dochter aan de vader ging door Miss Groesbeeks pen.
Deze idylle eindigde werkelijk met het bekende slot van alle sprookjes:
"..... en daarna leefden zij lang en gelukkig samen."
Frédéric is gezond en wel door de oorlog heen gekomen en heeft zijn
teerbeminde Tonia als zijn echtgenote mee naar Canada kunnen voeren.
Toen Fred evenwel vóór Kerstmis afscheid kwam nemen omdat hij
"elders" - wat betekende naar het front - heen gestuurd werd,
waren de zaken nog niet erg ver gevorderd. Hij vertrok met een bezwaard
hart en verzocht dringend hem ook verder voort te willen helpen. Gelijk
reeds gezegd,
- 151 -
had de goede jongen als een bizondere attentie leren zolen en hakken
voor mij meegebracht: "Want die schoenen van U zijn niet in al te
beste staat. Zo als u weet ben ik schoenmaker van beroep en ik had ze
zelf eens grondig willen herstellen, maar dat gaat nu helaas niet meer;
morgenochtend in de vroegte vertrekken wij al."
Natuurlijk beloofde ik hem grif om alle brieven onverwijld te vertalen
en op te sturen en voorts gaf ik de brave kerel mijn beste wensen voor
een behouden terugkomst mee.
Overgelukkig met zijn kostelijk geschenk ging ik dadelijk naar den
schoenmaker die te voren de reparatie afgewezen had omdat er geen leer
bij gegeven werd. Nu weigerde hij opnieuw, ditmaal daar hij volgens zijn
zeggen geen tags of schoenspijkertjes had,
't Was een diepe teleurstelling. In de behoefte om mijn bezwaard gemoed
te luchten, liep ik even binnen bij het zestal in de Maasstraat, bij de
tuinmansfamilie. Wij vluchtelingen hadden immers allen onze
ondervindingen van onwelwillendheid en tegenwerking en konden ons in
elkanders moeilijkheden verplaatsen.
Een dag of tien later bleek weer hoe de vluchtelingen elkaar niet in de
steek lieten. Daar bracht Theo op een avond een hele doos vol tags,
welke hij met behulp van zijn zwager die in Nijmegen op een
schoenfabriek werkte, had weten te bemachtigen. En de Hagenaren van de
boerderij bij Huisseling verzekerden dat hun boer voor het verzolen kon
zorg dragen; de man deed dat werk altijd voor het gehele gezin.
Eindelijk kreeg ik dus mijn schoenen in orde, wel niet extra keurig,
maar o weelde, ze waren tenminste waterdicht!
Zondag 24 December.
Bij het ontwaken schijnt een heldere winterzon naar binnen, een
ongewoon verschijnsel na alle dagen mist of regen. 't Is koud, het heeft
vannacht gesneeuwd en flink gevroren. Een echte witte Kerstmis. Want wij
rekenen dat met deze Zondag de Kerstdagen reeds beginnen. Als wij niet
reeds door zon en sneeuw in de goede stemming waren,
- 152 -
zouden de feestelijke, verrukkelijke bakgeuren die het huis vervullen er
ons wel in brengen. Een stevig ontbijt van vers gebakken balkenbrei,
heet uit de pan, wacht in de keuken.
"Dat is met Kerstmis Ravensteinse traditie" verzekert Vader
van Tilborg. De meisjes, die in hun Zondagse kleren met de spetterende
koekepan bezig zijn, mopperen en vinden dat die gewoonte beter
afgeschaft kon worden.
Een kerkgang over droge straten, de modder is hard bevroren. Ds
Boenders, de bekende predikant van Oss die zo lang in het kamp van Vught
gevangen is geweest, leidt de dienst. Frater Joachim getuigde van hem:
een reuzefijne man. 't Is ook een reuzefijne preek. Hij verkondigt dat
wij allen bouwstenen zijn voor Christus rijk en hoe wij dit nu in
gedachte moeten houden nu wij het Vaderland na de bevrijding wederom
moeten opbouwen. Niemand mag zich daar aan onttrekken of zich te groot
of te klein voor dit werk achten, ieder moet zijn beste krachten geven.
Een verheffende, moed gevende preek die van het begin tot het einde
boeit. Onze eigen Dominee bespeelt het
|